تبليغاتX
کاکائی
من دیگه عاشق و بیچاره ی لیلا نمی شم

واسه هر نن قمری واله و شیدا نمی شم

مث اون عاشقای قدیمیِ بی سر و پا

راهی کوی شما حضرت والا نمی شم

آخه من حسرت حور و پریا رو ندارم

دیگه من همینجوری پیش شما تا نمی شم

وقتی من میام سر سفره ی اکرام شما

هر جا یی دلم بخواد می شینم و، پا نمی شم

تو می گی گنده شدی گمون کنم درست می گی

من دیگه تو آغوش گرم شما جا نمی شم

یه کمی مفهموم عاشقی برام عوض شده

مث مجنون دیگ آواره ی صحرا نمی شم

با تو ام  دختره ی یه لا قبای ایکبیری

خر تو می شم ولی مجنون لیلا نمی شم

واسه من قصه نگو بسه دیگه خسته شدم

چاله ی آبی می شم ولی دیگه دریا نمی شم

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

منو دوباره خواب نکن  خواب از چشای من پرید

منو بزار به حال خود که وقت بی کسی رسید

دلم گرفته باز هم بهونه ی تو را داره

برای لحظه ای شده بیا  عزیز ناپدید

اینا می گن وقتی بیای به تیغ می زنی مرا

منو بزن به تیغ خود شاید منم شدم شهید

همون شهید عاشقی که رفت و دیگه بر نگشت

همون که رفت و بعد از اون به خونه ی خدا رسید

زمونه ی بدی شده برم به کنج خلوتی

منو بزار به حال خود که وقت بی کسی رسید

 

                                          

                                    

نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آبان 1388ساعت 9:51 توسط سید عبدالستار کاکائی| |

             خواب بهشت

                                                                                              

             دور از چشِ زنم شبی خوابی دیدم توی بهشت

 

            خوابی دیدم که من بودم،یه زن بود و  بوی بهشت

 

             از سر شاخه های یه باغ قشنگی گل چیدم

 

             واسه زنم، نه این زنم، همون زنی که خواب دیدم

 

             خنده بود و صلح و صفا،عاشقی و برو بیا

 

             خوابی دیدم که آخرش ، ختم به خیر و این چیزا

 

            یهو زنم، نه اون زنم ،همین زنم اومد تو خواب

 

            گفت چیه هی حرف می زنی ،نصفه شبی، بگیر بخواب

 

            باز شام سنگین خوردی و خوابای بد بد می بینی

 

           از سر شاخه ها برای  کی داری گل می چینی

 

           گوششو تیز کرده برام بگی نگی دلواپسه

 

           زدم به زیر خرُ و پُف وقتی دیدم هوا  پسه

 

           حتی واسه عاشقی هم خلوت خوابمو  گرفت

 

           آب حیاتُ بی خیال  حتی سرابمو گرفت

 

          هی خودم و زدم به خواب مگر دوباره ببینم

 

          تو کوچه باغای بهشت گشت و گذاری با زنم

 

          ولی دیگه فایده نداشت خواب از چشای من پرید

 

          تا لنگ ظهرَم دیگه این چشای من اونو ندید

                 

          خوابی دیدم که آخرش ، ختم به خیر و این چیزا

 

          خنده بود و صلح و صفا،عاشقی و برو بیا

 

                                                  لِنگ ظهر ،قبل از اذان  

                                                        تهران- پاییز ۸۸

نوشته شده در سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 10:21 توسط سید عبدالستار کاکائی| |

هم کاسه

 
بیا و بی خیال کار ما باش

 تو سرگرم امور  کبریا باش  

منو لیلای تو یکتا پرستیم

دمی یا لحظه ای از ما جدا باش

 نمی بینی شب طوفانی ام را

 تو هم مردانگی کن، ناخدا باش

 گره را باز کن از چشم مستت

تو امشب میهمان این سرا باش

تمام عمر خود مثل تو بودیم

 یک امشب جانِ آدم ،مثل ما باش

 زلیخای دلم می گفت یوسف!

 بیا هم کاسه این بی نوا  باش

 سحر بعد از اذان صبح ،گویم

چه گفتیم و چه شد اما،  «خدا» باش!

نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم شهریور 1388ساعت 15:2 توسط سید عبدالستار کاکائی| |
 فیلم ابو ترابی ...شاید وقتی دیگر....

------------------------------------------------------------------

یکی در باد می خواند ..

 

                صدای پچ پچ باران به گوشم می رسد گویی

 

                       به آوازی هزین گوید :

 

                                    " کجای این شب تیره بیاویزم

 

                                                  قبای ژنده خودرا"

 

                                                              یکی در باد می خواند ...

 

نوشته شده در یکشنبه هجدهم مرداد 1388ساعت 11:7 توسط سید عبدالستار کاکائی| |
هفت لیلا هفت راز سر به مهر

 

                          در فراق هفت مردانی که نیست

  

نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اردیبهشت 1388ساعت 22:43 توسط سید عبدالستار کاکائی| |
 

 

 دشت رومشکان" مستند سرای من"

مستند سرای من (دشت رومشکان.لرستان)

نشسته : شهرام نجاریان(تصویر بردار) عبدالستار کاکایی(کارگردان)

ایستاده:گلاره جباری(مجری)جعفر پوینده(دستیار تصویر بردار)

مهدی اسدی(صدا بردار)

 

چوپان فریب نخورد

              وقتی بجای نی لبک

                         تکه چوبی به او دادیم

                               او می دمیدو

          گریه می کرد

              بحال من

                   بحال تو

                        وقتی از کنار درختان بلوط

                                          بر می گشتیم

                                                    از سرای او

                                                         لرستان

                                            

نوشته شده در یکشنبه ششم اردیبهشت 1388ساعت 19:56 توسط سید عبدالستار کاکائی| |
فیلمو گرافی

 

مستند

 

 

بلوک نشینها "مستند اجتماعی"   ۱۳۶۸    ۱۵ دقیقه

 

زندگی سگی بدون توازن"مستنداجتماعی "۱۳۷۰     ۵ دقیقه

 

پالایشگاه دام "مستند اقتصادی"   ۱۳۷۴    ۲۵ دقیقه

 

طرحی نو"مستند اقتصادی"۱۳۷۴    ۳۰ دقیقه

 

لرستان سرزمین گنجهای گمنام"مستنداجتماعی-اقتصادی "۱۳۷۸    ۹۰۰ دقیقه

 

زاگرس"مستند اجتماعی اقتصادی "۱۳۷۹  "   ۷۵۰ دقیقه

 

باوه یال"مستند پرتره نگاری"۱۳۷۹ "    ۱۸ دقیقه

 

سرزمین آسمانی "مستنددفاع مقدس "۱۳۸۲ "   ۱۲۰ دقیقه

 

افغانستان زندان زنان ایرانی" مستند اجتماعی-تدوین"۱۳۸۶ "   ۳۰ دقیقه

 

 این سالها که می گذرد"مستند پرتره نگاری"۱۳۸۷ "   ۳۵ دقیقه

 

سرای من"مستنداجتماعی - اقتصادی "۱۳۸۸ "   ۱۲۰ دقیقه

 

 

 

داستانی

 

 

کاوش  - اجتماعی ۱۳۶۸    ۱۰ دقیقه

 

دری به خانه خورشید  - اجتماعی دفاع مقدس    ۱۳۷۰    ۱۸ دقیقه

 

از پشت پنجره  - اجتماعی  دفاع مقدس    ۱۳۷۴    ۲۰ دقیقه

 

فصل کوچ  - اجتماعی دفاع مقدس     ۱۳۸۵    ۱۷ دقیقه

 

 

 

نماهنگ

 

 

 عصر عاشورا - مذهبی- خواننده افتخاری-آهنگساز اخشابی  ۱۳۷۸

 

کوچ  - دفاع مقدس-آهنگساز درویش رضا منظمی  ۱۳۷۸ 

 

 فصل خاطره  -مذهبی- موسیقی انتخابی   ۱۳۸۰

 

فصل آخر - مقاومت فلسطین- آهنگساز و خواننده زنده یاد ناصر عبدالهی    ۱۳۸۳

 

 

نوشته شده در شنبه پنجم اردیبهشت 1388ساعت 9:21 توسط سید عبدالستار کاکائی| |